Μεγαλώνω θα πει…

Τι σημαίνει μεγαλώνω;

Πολλές φορές τρομάζουμε, όταν συνειδητοποιούμε ότι σιγά σιγά μεγαλώνουμε.
Φυσικά τρομάζουμε τόσο, γιατί ζούμε στην Ελλάδα, όπου το παιδί θεωρείται παιδί μέχρι τα βαθιά του γεράματα. Αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα, εσωτερικής κουλτούρας και πολιτισμικής μοναδικότητας που ίσως αναλύσουμε σε κάποιο άλλο άρθρο.

Εδώ τώρα, θα ασχοληθούμε με το χρόνο. Και πως αυτός επηρεάζει τη ζωή μας.

Μεγαλώνω, λοιπόν, θα πει αναλαμβάνω τις ευθύνες μου. Δε μπορώ πια να τις ρίξω στον Δημητράκη που έσπασε τη γλάστρα.
Πρέπει να βγω και να πω »Τη γλάστρα την έσπασα εγω». Το ξέρω ότι μπορεί να φαίνεται παιδιάστικο το παράδειγμα αλλά μέσα από την απλότητα του αναδύεται ακριβώς αυτό: Μεγαλώνω θα πει ξέρω ότι έσπασα τη γλάστρα και το λέω.
Βέβαια υπάρχει και ο φόβος. Και είναι πάντα εκεί, δε φεύγει ποτέ. Κανείς δε γίνεται ατρόμητος όσο μεγαλώνει. Αποκτά όμως την ωριμότητα να διακρίνει πως ο φόβος του αυτός, δεν επιτρέπεται να καθορίζει τις αποφάσεις του.
Είναι, δηλαδή, εργαλείο και όχι αυτοσκοπός.
Εργαλείο, γιατί ο φόβος είναι και δημιουργικός. Θέλω να πω, πως είναι δείγμα αισθητότητας. Κάποιος που μοιάζει απόλυτα ατρόμητος συχνά είναι απλά χαζός.
Η δημιουργικότητα του φόβου, λοιπόν, υφίσταται όταν ο φόβος είναι έλλογος, όταν λειτουργεί σαν προειδοποιητικό καμπανάκι και όχι σαν δεσμευτικό χαλινάρι.
Οταν δεν σε παραλύει, αλλά σου δίνει τη σοφία να αξιολογείς την αναγκαιότητα, την προσφορότητα και κάποτε το υλοποιήσιμο της σκέψης σου, πριν αυτή γίνει πράξη. Ή της πράξης σου πριν ολοκληρωθεί εντελώς. Αυτό εξαρτάται.

Μεγαλώνω επίσης θα πει πως έχω την ικανότητα να καθορίζω την απόσταση από αυτό που »θέλω» και αυτο που »πρέπει».
Δεν εννοώ να κάνεις πάντα αυτό που πρέπει και ποτέ αυτό που θες. Αυτό είναι μάλλον καταστροφικό.
Εννοώ να μπορείς να ξεχωρίζεις πότε αυτό που θες έχει και μια λειτουργική θέση στον μικρόκοσμο που ζεις. Στην οικογένεια σου, στους φίλους σου, στην σχέση σου.
Μεγαλώνω λοιπόν θα πει, να μην απογυμνώνω το »θέλω» μου, αλλά να το ντύνω με τις συνέπειες που αυτό κουβαλάει. Να μη λειτουργώ σαν κακομαθημένη μονάδα αλλά σαν ώριμο μέλος. Να μην αδιαφορώ για τα συναισθήματα και την πραγματικότητα του άλλου, αλλά να τα ενσωματώνω στην απόφαση μου. Και στο τέλος να έχω το θάρρος να καρπωθώ τις συνέπειες της, όποιες και αν είναι αυτές.

Μεγαλώνω, τέλος, θα πει να γίνομαι ο κύριος του εαυτού μου. Να ξέρεις πως πάντα, σε όποιες συνθήκες και αν βρεθείς, θα μπορείς να σταθείς.
Να σταθείς χωρίς δεκανίκια. Και να σταθείς με τρόπο που να σε τιμά.
Να δημιουργήσεις δηλαδή έναν εαυτό που να τον θαυμάζεις.
Βέβαια αυτό δεν είναι εύκολο. Είναι ίσως η μεγαλύτερη πρόκληση για έναν άνθρωπο. Και θέλει συνεχή και καθημερινή προσπάθεια.
Κανείς δεν είναι τέλειος, ούτε μπορεί και ούτε πρέπει να είναι. Αρκεί να καλλιεργεί τις αρετές του και να χαλιναγωγεί την κακότητα του.

Το να μεγαλώνεις είναι μία φυσική διαδικασία, μόνον όσον αφορά το βιολογικό της κομμάτι.
Το να μεγαλώνει όμως κανείς σωστά και ουσιαστικά, το να ωριμάζει και να εξελίσσεται δεν είναι καθόλου αυτονόητο.
Είναι ο πιο απαιτητικός ρόλος που σου έχει ανατεθεί. Και παράλληλα πολύ γοητευτικός.
Είναι σίγουρο πως θα κάνεις λάθη ή υπερβολές. Το θέμα είναι να έχεις τη διάθεση να τα διορθώσεις.
Και να είσαι έτοιμος να πεις σε κάθε στιγμή της ζωής σου πως ακόμα και αν δεν ήταν αρκετό, ακόμα και αν δεν ήταν το σωστό, εγώ προσπάθησα.

One thought on “Μεγαλώνω θα πει…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s