Εσύ, ο καθρέφτης μου.

Οι άνθρωποι ερωτεύονται στον άλλον, τον εαυτό τους.
Ή, πιο δόκιμα, την εικόνα του άλλου γι’ αυτούς.
Και το πρόβλημα ξεκινά απ’ την άρνηση αυτής της αλήθειας.
Ερωτευόμαστε αυτό που βλέπουμε στα μάτια του συντρόφου μας ότι μπορούμε να γίνουμε.
Κι αυτό δεν είναι διόλου μεμπτό, αρκεί πάντα να χρησιμοποιείται σαν απόκριμα στη φιλοδοξία μας να υπάρχουμε, και να υπάρχουμε σπουδαία, αλλά ποτέ σαν σωσίβιο των ανασφαλειών μας.

Αν δεχτούμε πως, όσο κι αν κοιτάμε το είδωλό μας στο δικό μας καθρέφτη, δε θα μπορέσουμε ποτέ να διακρίνουμε πλήρη την πραγματική του υφή, αυτόματα γεννάται η ανάγκη να μας δούμε μέσα από κάποιον άλλον.
Γιατί είναι αρχέγονη η ανάγκη του ατόμου να συλλέγει και να κατέχει τη γνώση του εαυτού του.
Η αδυναμία μας να διακρίνουμε τα χαρακτηριστικά μας αναπληρώνεται απ’ τη δυνατότητα του άλλου να μιλήσει γι’ αυτά.
Η ταυτότητα μας είναι το αποτέλεσμα της αναγνώρισης του εαυτού μας στα πρόσωπα των άλλων, έχει πει ,πιο επιστημονικά, ο Λακάν.

Ο άνθρωπος πάνω στον οποίο θα επενδύσεις γίνεται έτσι ο καθρέφτης σου.

Όμως για πόσο μπορούμε, επιτυχώς, να αντιλαμβάνόμαστε τον έρωτα σαν ένα παιχνίδι αλληλοκαθορισμών;
Πόσο αναίμακτα μπορούμε να θέτουμε τα όρια ανάμεσα στην υπαρκτή ανάγκη της αποδοχής και στον επίπλαστο βρόχο της ετεροαναφοράς μας;
Γιατί μπορεί η ζωή σε δυάδες να μοιάζει ιδανική αλλά είναι ταυτόχρονα ωφέλιμη μόνο όταν ο καθένας μπορεί να λειτουργήσει και να υπάρξει ως μονάδα.
Είναι κάτι σαν βιολογική εντολή, να ψάχνουμε ορισμούς του «εγώ» μας, μέσα στους άλλους.
Αρκεί οι ορισμοί που εκείνοι θα μας δώσουν, να μας ορίζουν πράγματι.
Να μας αποκαλύπτουν κι όχι να μας αλλάζουν.
Θέλουμε εκείνον το μάγκα που μέσα απ’ αυτόν θα δούμε τον καλύτερο εαυτό μας κι όχι κίβδηλες απεικονίσεις μας.

Είναι πολύ πιθανόν, μετά απ’ όλα όσα σου αράδιασα, να μην σε έπεισα.
Μπορείς να ισχυριστείς πως καμία ναρκισσιστική διαταραχή δεν διαπνέει το σύμπαν, πως ο Λακάν μάσαγε ρίγανη όταν υποστήριξε τις θεωρίες του, και πως όλα ετούτα είναι βολικές δικαιολογίες για τους ανίκανους που δεν μπορούν να αγαπήσουν κανέναν πέρα απ’ τον εαυτούλη τους.
Θα αναρωτηθείς γιατί συνεχίζουμε να επιθυμούμε ανθρώπους που έχουν σταματήσει να μας επιθυμούν; Εάν, ως υποκείμενα, μαχόμαστε να βρούμε το περιεχόμενο μας στους άλλους, αν επιλέγουμε την επιλογή τους να μας επιλέξουν και αυτή ερωτευόμαστε -ή έστω από αυτή ξεκινάμε να ερωτευθούμε- γιατί κλαίμε πάνω από κινητά που δε χτυπάνε; Από πόρτες που δεν ανοίγουν; Από καθρέφτες που έσπασαν και σπάζοντας, μας μάτωσαν;
Γιατί δεν πάμε στον επόμενο, που μας θεοποιεί;

Γιατί είμαστε και απελπισμένα ματαιόδοξοι.
Τόσο, που να μην εννοούμε πώς τολμούν και μας αποεπιλέγουν εκείνοι που κάποτε μας ξεχώρισαν.
Θέτουμε υπό αμφισβήτηση όλες τις υπαρκτές μας ιδιότητες, επειδή απλώς δεν είναι εκεί το ταίρι μας, να μας τις επιβεβαιώσει.
Αναρωτιόμαστε, εν ολίγοις, αν εξακολουθούμε να υπάρχουμε. Αφού, αν όντως υπάρχουμε, πώς μπορεί εκείνος και αγνοεί όλα εκείνα για τα οποία μας ερωτεύθηκε;
Μας παίρνουν το καθρέφτη μας και δε μπορούμε να δούμε.

Κι επανέρχομαι.
Ας συμφιλιωθούμε ταχέως με το ναρκισσισμό που διαπερνά το ανθρώπινο είδος.
Κι ας τον διατάξουμε να γίνει από εντολοδόχος, υπηρέτης.

Σήμερα το βράδυ που θα γυρίσεις σπίτι σου, λοιπόν, σκάσε ένα τεράστιο φιλί στον καθρέφτη σου, που θα σε περιμένει μ’ ένα ποτήρι κρασί στο μπαλκόνι σας.
Και σαν θα του μιλάς για την επιτυχία που είχες νωρίτερα στο γραφείο και δεις τα μάτια του να λάμπουν από υπερηφάνεια για τη πάρτη σου, σαν νιώσεις το στέρνο του να πάλλεται απ’την πολλή αγάπη,
μη ξεχάσεις να του πεις ευχαριστώ.
Ευχαριστώ που ήρθε, και σ’ έφερε σε επαφή με αυτό που πάντα ήθελες να είσαι, αυτό που πάντα μπορούσες να γίνεις, αλλά που ποτέ δε βρέθηκε εκεί κανείς για να στο δείξει.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s