Urban Vibes: Ένα πρωινό στην πόλη

Όπως κάθε αστός που σέβεται τον εαυτό του, αποφασίσαμε κι εμείς για λίγο να απαρνηθούμε το πρωινό σε καναπέ με το Nickelodeon ανοιχτό στην τηλεόραση, και να βγούμε για πρωινό στην πόλη.

Εδώ να σε προλάβω, και πριν μου πεις το «είχατε και στο χωριό σου breakfast», να σου πω πρώτον πως ναι είχαμε, εφόσον τρώγαμε ανέκαθεν και πριν το ρολόι δείξει 12 το μεσημέρι. Όταν τρως πριν τις 12 το μεσημέρι, αυτό λέγεται breakfast -ή brunch εξαρτάται πόσο σε έχει επηρεάσει η Κάρι Μπράντσο. Δεύτερον, φαντάζομαι πως και σπίτι σου μπορείς να φτιάξεις καφέ. Παρ’ όλα αυτά τρέχεις κάθε μέρα και αλλού για να πιείς τον φρέντο τον εσπρέσσο. Τον ίδιο, που ‘χες και στο χωριό σου.
Γι’ αυτό αποφάσισε ή που θα κλειστούμε όλοι στα σπίτια μας και θα τρώμε εκεί πρωινά, μεσημεριανά, βραδινά και όλα τα ενδιάμεσα ροφήματα ή ξεπέρνα τα κόμπλεξ σου και κάνε share το άρθρο μου!

Στο θέμα μας. Στη Θεσσαλονίκη, που λέτε, οι επιλογές για το πού θα φας το πρωινό σου είναι αρκετές. Είτε θέλεις μενού a la carte, είτε μπουφέ, είτε από ελεύθερο κατάλογο. Είτε γουστάρεις αμερικανιές με παχιές τηγανίτες και μπέικον, είτε βρετανικού τύπου με λουκάνικα και ψητή ντομάτα. Είτε ακόμα και το γνωστό, το παραδοσιακό, το ασφαλές με τις αυγόφετες και τις μαρμελάδες, είναι σίγουρο πως κάπου θα καταφέρεις να βρεις αυτό που σε εκφράζει.

Εμείς, στην πρώτη μας δοκιμή αποφασίσαμε να πάμε στο The Prince Barsserie.

Βρίσκεται στο Mediterranean Cosmos και κάθε Σαββατοκύριακο, 10:00-13:30, στήνει έναν λουκούλειο, έναν εξαιρετικά πλουραλιστικό και πολύ εμφανίσιμο μπουφέ με πάνω από 35 επιλογές για σένα.

Όταν το διάβαζα, πριν το επισκεφθώ, δεν πίστευα στ’ αλήθεια ότι θα έχει όντως τόσες. Κι όμως, είχε. Στο Urban Vibes θα ‘μαι πάντα ειλικρινής και θα σου λέω αυτά ακριβώς που σκέφτομαι για κάθε τι που σου παρουσιάζω. Έτσι και τώρα.

Για να είμαι ειλικρινής, λοιπόν, οι επιλογές ήταν πράγματι πολλές. Ό,τι θα μπορούσες ή και δε θα μπορούσες να φανταστείς, το έβλεπες μπροστά σου.

Όμως -πρώτο αρνητικό- τα πιάτα που προσφέρουν προς χρήση, είναι του γλυκού. Όπερ σημαίνει ότι για μία ποσότητα ενός κανονικού πιάτου (και εφόσον συμφωνούμε στο ότι δε θα τα παστώσεις όλα μαζί, διότι δε θέλεις να τρως πίτσα μπερδεμένη με κρόκο αυγού) θα έπρεπε να γεμίσεις δύο -για να μην πω δυόμισι- διαφορετικά πιατάκια. Αυτό ίσως να αποτελούσε πρόβλημα για κάποιον πιο ντροπαλό, που δε θα ήθελε να κάνει γύρω-γύρω μίση ώρα τον μπουφέ υπό τον φόβο ότι θα τον πουν γύφτο ή κανίβαλο. Και μάλλον εκεί πόνταρε και το μαγαζί. Βέβαια αυτό είναι το λιγότερο γελοίο, διότι τα 12 ευρώ που αντιστοιχούν στην τιμή, θα έπρεπε τουλάχιστον να αντικατοπτρίζουν ένα μέσης ποσότητας πρωινό, χωρίς όμως να σε αναγκάζουν να πάρεις περίπου 7 πιάτα, την ίδια στιγμή που κανονικά θα χρειαζόσουν 3.

Βέβαια αυτό εμένα, όπως είναι προφανές, καθόλου δε με πτόησε και έτσι γέμισα το τραπέζι μας με όσα είδα, μου άρεσαν, και θέλησα να δοκιμάσω.


Δοκιμάζοντας, λοιπόν, έχω να πω ότι σε ένα ποσοστό 80% οι γεύσεις ήταν αξιοπρεπέστατες. Αν εξαιρέσεις ότι μερικά πράγματα είχαν κρυώσει, κάτι που είναι αναπόφευκτο, εκτός κι αν περιμένεις σαν γυπαετός τον σερβιτόρο μόλις βγάλει ζεστά τα κρουασάν, τα περισσότερα ήταν από γευστικά ως ανεκτά. Οι πίτες, τα πεϊνιρλί, τα αυγά, το μπέικον, τα λουκάνικα, οι σαλάτες, η πίτσα, όλα τα κέικ τους, οι κρέπες, το club, τα αλλαντικά και τα τυριά τους, το ψωμί και τα κουλούρια τους (με σχεδόν περισσότερα από 5 είδη), οι μαρμελάδες, τα τσουρέκια (απλά και γεμιστά), τα κρουασάν, οι πολύ νόστιμοι χυμοί τους, το γιαούρτι ή οι υπόλοιπες σως. Όλα, πραγματικά, καλά.

Το μόνο μειονέκτημα τους ήταν οι βάφλες, τα pancakes, η μπουγάτσα καθώς και το μέγεθος των πιάτων -που προανέφερα.
Οι βάφλες ήταν αρκετά πιο λαστιχωτές απ’ ότι θα έπρεπε και σου άφηναν τη γεύση του μπαγιάτικου.
Τα pancakes -το χειρότερό τους για μένα- είχαν πολύ έντονη, αλλά πολύ έντονη, τη γεύση και τη μυρωδιά του αυγού. Ίσως το αυγό φαινόταν ακόμα πιο έντονα λόγω του ότι είχαν κρυώσει αρκετά. Όμως συνέβη. Βέβαια, αν τα πάστωνες στην πραλίνα μέχρι να μουδιάσουν οι γευστικοί σου κάλυκες, τρώγοταν, δεν μπορώ να πω. Τέλος, η μπουγάτσα ήταν, στην καλύτερη, αδιάφορη.

Πολύ μεγάλο συν η σπιτική λεμονάδα τους, ο περιποιημένος καφές, ο προσεγμένος χώρος τους, αλλά και η ευχάριστη, διόλου υπερφύαλη, διάθεση των υπαλλήλων.

Λαμβανομένου υπ’ όψιν ότι τίποτε δεν μπορεί ποτέ να είναι τέλειο στο σύνολό του, το πρωινό του Prince ήταν στην πλειοψηφία του μία πάρα πολύ καλή εμπειρία.
Αν τώρα σε όλα αυτά, βάλεις και την τιμή (12 ευρώ με απεριόριστη κατανάλωση σε μπουφέ και χυμούς και με έναν καφέ κατ’ άτομο), και αναλογιστείς ότι με ένα τέτοιο ποσό στα υπόλοιπα πρωινά της πόλης θα φας αρκετά λιγότερο -ίσως καλύτερα, αλλά σίγουρα λιγότερο-, το The Prince Barsserie είναι μία πολύ καλή ευκαιρία για να κάνεις κάτι διαφορετικό το Σαββατοκύριακό σου.
Να περάσεις ένα όμορφο πρωινό με τη σχέση σου, τους φίλους σου, την οικογένειά σου.

Και αν πιστέψουμε το ρητό που λέει ότι οι καλύτερες κουβέντες γίνονται πάντα πάνω από ένα γεμάτο τραπέζι, τότε δεν έχεις παρά την επόμενη φορά να διαλέξεις κι εσύ ένα όμορφο μέρος, για να περάσεις το πρωινό της Κυριακής σου.

Μερικά ακόμη μέρη για πρωινό στη Θεσσαλονίκη! :

  • Piece of cake
  • Estrella
  • Κανάρη
  • The Dubliner
  • b. Restaurant (To all day café restaurant του Μουσείου Βυζαντινού Πολιτισμού)
  • Mia Feta Bar
  • Piece of Cake
  • Canteen
  • Tre Marie
  • Flavors bistro
  • La Place Mignonne

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s