»Λαθραίες» ευθύνες.

Κανεις δεν αμφισβητει το γεγονος οτι αυτα που συμβαινουν αυτες τις μερες στη χωρα μας,πολιτικα,κοινωνικα αλλα και νομικα ειναι σημαντικα και μαλλον διαμορφουντα ιστορια.
Αυτο δεν σημαινει ομως οτι η ειδησεογραφια πρεπει να εξαντλειται και να επικεντρωνεται αποκλειστικα και μονο σε ενα θεμα.Η επιλεκτικη και συνεχομενη προβολη μιας συγκεκριμμενης ειδησης απο ολη την ελληνικη τηλεοραση θα μπορουσε να χαρακτηρισθει ως φασιστικη και ισως πια αποπροσανατολιστικη.

Και δεν αναφερομαι στα υπολοιπα γεγονοτα της πολιτικης και οικονομικης ζωης της χωρας η εξελιξη των  οποιων,αν και μεγαλη,αποσιωπαται τεχνιεντως αλλα σε ενα γεγονος που τεινει να παρει τη μορφη ανθρωπιστικης κρισης.
Γιατι αν δε μπορουν να ειναι τουλαχιστον αντικειμενικοι ας προσπαθησουν να γινουν ανθρωποι.

Προχθες λοιπον στη γειτονικη Ιταλια βυθιστηκε βαρκα η οποια μετεφερε 500(!) μεταναστες απο την Αφρικη.Πνιγηκαν τουλαχιστον 130 ανθρωποι και αγνοουνται περιπου 200.
Και ομως οι Ελληνες δημοσιογραφοι θεωρησαν πως η ειδηση του τι εφαγε ο Μιχαλολιακος και ο Λαγος χθες στη φυλακη ή του που προαυλιστηκαν ειναι πιο σοβαρη απο το παραπανω γεγονος και αρα αξιζει να της αφιερωθει ρεπορταζ περιπου ενος τεταρτου,την ιδια στιγμη που στην ειδηση του πνιγμου αυτων των ανθρωπων εγινε αναφορα οχι μεγαλυτερη των δυο λεπτων.
Και ευθυνες δε θα επρεπε να αποδοθουν μονο στα ελληνικα μεσα αλλα σε παγκοσμιο επιπεδο.Γιατι αυτα τα σχεδον καθημερινα πια περιστατικα,θα επρεπε να αντιμετωπισθουν ως μια μορφη συγχρονης τρομοκρατιας και η ευρωπαικη δημοσιογραφικη δυναμη θα επρεπε να ειχε ηδη χρησιμοποιηθει ως μεσο πιεσης προς εξευρεση καποιας λυσης.

Ας παμε ομως στο γεγονος.
Σε μια παλια και αμφιβολου αξιοπιστιας βαρκα,οπως ολες οσες χρησιμοποιουνται για αυτους τους σκοπους,στοιβαχτηκαν περιπου 500 ανθρωποι.Η βαρκα συμφωνα με τις πληροφοριες πηρε φωτια και ετσι προεκυψε η βυθιση της.
Και ομως δεν ειναι η πρωτη φορα που συμβαινει παρομοια τραγωδια.Λιγες μερες πριν στις 30 Σεπτεμβριου 13 μεταναστες πνιγηκαν στη ιδια περιοχη λιγο πριν αποβιβαστουν στις ακτες της Ιταλιας.Και αυτες ειναι μονον καποιες ενδεικτικες απο τις δεκαδες περιπτωσεις.

Και αναρωτιεμαι.Ποιος ειναι αυτος που αξιζει ενα τετοιο τελος?Ποσο κοστιζει τελικα η ανθρωπινη ζωη?
Κοστιζει παραπανω η ζωη των γηγενων απο αυτη των ξενων?Ποιου η οικογενεια ειναι αυτη που θα θρηνησει περισσοτερο ή λιγοτερο τον ανθρωπο της και κατι τετοιο εξαρταται απο την καταγωγη ή την οικονομικη της κατασταση?
Ειναι πιο σημαντικος,τελικα,ο αδικος και τραγικος θανατος ενος Ελληνα ή ενος Ισπανου ή ενος Γαλλου απο το θανατο πανω απο 300 Αφρικανων που πνιγηκαν εξισου αδικα και τραγικα στην προσπαθεια αναζητησης μιας καλυτερης ζωης?
Πολυ φοβαμαι οτι ως κοινωνια εχουμε ηδη απαντησει,εστω και υποσυνειδητα,καταφατικα σε ολα αυτα τα ερωτηματα.
Ο πληροφοριακος αυτισμος που μας διακατεχει,ειτε ως πομπους ειτε ως δεκτες,τελικα,ισως να ειναι δειγμα του ιδιου ρατσισμου και φασισμου τον οποιο πολεμουμε.

Σε καμια περιπτωση δεν υποβιβαζω το ενα γεγονος ή το αλλο.
Αυτο ακριβως λεω.Πως σε τετοιες περιπτωσεις ο θανατος δεν ειναι προιον συγκρισης.Δεν ειναι λιγοτερο ή περισσοτερο αδικος ο ενας ή ο αλλος.Δεν εχει κριτηρια καταγωγης ουτε αξιζει μεγαλυτερης ή μικροτερης προσοχης.Οταν προκυπτουν τοσο αδικα θυματα ο θανατος ειναι το ιδιο βιαιος και εξοργιστικος.Και το κυριοτερο χρηζει της ιδιας,ή εστω παρομοιας αντιμετωπισης.

Τι κανουν λοιπον τοσα χρονια οσοι γνωριζουν την υπαρξη αυτου του προβληματος?Τι κανουν οι δημοσιογραφοι,τι κανει ο ΟΗΕ,τα ιδια τα κρατη και οι κυβερνησεις τους?
Γιατι ο συνεχης θανατος τοσων ανθρωπων δεν εχει κινητοποιησει ηδη τις διαδικασιες προστασιας τους?
Κανεις δεν υποστηριζει πως πρεπει να συνεχισθει αυτη η ακριτη και χωρις ορια μεταφορα πλυθησμων προς την Ευρωπη.
Ομως μεχρι να βρεθει τροπος λυσης αυτου του προβληματος δε γινεται να επιτραπει αλλο αυτο.
Και εκεινοι που οφειλουν να δωσουν μια λυση,οσο μενουν απραγοι,οσο μενουν απλοι θεατες,θα πρεπει να αντιμετωπιζονται ως ηθικοι αυτουργοι αυτης της καταστασης,η οποια υπο συγκεκριμενο δικαιικο πρισμα θα μπορουσε να χαρακτηρισθει ισως και ως μια μορφη γενοκτονιας.

Οι ανθρωποι που ειδες χθες και σημερα μεσα στις μπλε σακουλες,αναμεσα τους εγκυες γυναικες και παιδια,ηταν ανθρωποι οπως εσυ,οπως το παιδι σου.Με τη διαφορα οτι αυτοι ηταν εξαθλιωμενοι σε ολη τους τη ζωη και το ονειρο τους χαθηκε ενα μιλι πριν την ακτη.Και μαζι του και αυτοι με τον πιο σκληρο τροπο που μπορει να χαθει καποιος.

Τοση ωρα δεν εχω αναφερει ουτε μια φορα τη λεξη »λαθρομεταναστης».Και δεν την εχω αναφερει γιατι οταν την πεις ειναι σαν να αποδεχεσαι τη φραση »λαθραιος ανθρωπος».Και εγω δε μπορω να αποδεχτω την υπαρξη μιας τετοιας φρασης και κατ’επεκταση λογικης.
Τωρα δεν κρινουμε τη νομιμοτητα ή την παρανομια της πραξης τους.Ειναι φανερα παρανομο να προσπαθεις να μπεις σε μια αλλη χωρα με καθε αλλο περα απο το νομιμο τροπο.Και ειναι επισης οφθαλμοφανη τα προβληματα που δημιουργει αυτη η ανεξελεγκτη εισροη.
Ομως οταν χαρακτηριζεις καποιον λαθραιο ειναι σα να νομιμοποιεις την ιδια στιγμη τη χρηση καθε μετρου καταστολης εναντιον του.Ακομα χειροτερα ειναι σα να δικαιολογεις ο,τι και αν παθει.Ειναι σα να δικαιολογεις το θανατο του.Τον βαζεις δηλαδη απο την αρχη σε μια θεση συγκεκριμενης απαξιας και μαλιστα της μεγιστης δυνατης,αφου τον εξισωνεις με αντικειμενο.
Και αυτο ειναι επικινδυνο.
Γιατι ο μεταναστης δεν ειναι κλεφτης,δεν ειναι δολοφονος,δεν ειναι εξ ορισμου εγκληματιας.Τις περισσοτερες φορες ειναι ενας απελπισμενος ανθρωπος που προσπαθει να ξεφυγει απο τις καταστροφικες συνθηκες ζωης της χωρας του,αναζητωντας μια ελπιδα.Ισως με λαθος τροπο.Αλλα ειναι ο μονος τροπος που εχει.
Και πριν τους κρινεις,σκεψου.Μεταναστης ισως ηταν και ο παππους σου ή ο πατερας σου.Μεταναστης ισως γινεις και εσυ ή το παιδι σου.

Το να κυρηξει λοιπον η Ιταλια μερα εθνικου πενθους,δεν ειναι σιγουρα τιποτα,αλλα παντως δεν ειναι και κατι.
Θελω να πω πως το προβλημα δε λυνεται με εκ των υστερων συγγνωμες,αποδοσεις τιμων και απολογητικες,δηθεν συγκινησιακα φορτισμενες,απελπιδες κινησεις οπως αυτη της τηρησης ενος λεπτου σιγης.
Αν τα δακρυα τους ειναι πραγματικα,αν η λυπη τους ειναι αληθινη,αν η μονολεπτη σιωπη τους κρυβει καποια ντροπη,πρεπει,ολοι τους επιτελους,να βρουν ενα τροπο να μην υπαρξει ξανα τετοια τραγικη εκβαση.

Γιατι το μεγεθος και η σπουδαιοτητα της δημοκρατιας,δε φαινεται μονο στον τροπο που αντιμετωπιζει τους νομιμους αλλα κυριως τους παρανομους.
Και σιγουρα δε θελει κανεις να πιστεψει πως ο τροπος που εχει η δημοκρατια να λυνει τα οποια κοινωνικα προβληματα της ειναι να τα θαβει στο βυθο της.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s